عاشقانه ای
                                          برای  دوست داشتن

   در دوست داشتن تو

جهان فقط یک کلمه بود

وقتی از دوست داشتن تو گفتم

تمام کلمه  فروریخت

جهان بی کلمه  شد

کلمه را جستم

دفترها وکتابها و  شعرها را

اما  آن را نیافتم

  اندوهی ست دوست داشتنت

رویایی سخت -

که قلب  رودها ودریاها را می فرساید

عشقی که بر قلب من زخم می زند

 رودخانه از رودخانه می پرسد

درخت  رخسار سرخ می کند

باد شورگرفته می گریزد

وباران شب وروز می بارد

                                          تا  تو را بسراید

 حکایتی ست  زیبائیت

با نگاهی که زبان دیگر دارد

لنگرگاه نگاهت کجاست ؟

من شهری دیدم

                         که بارانش  شعر  بود

هوایش  عشق

حانه هایش دلی

                          که برای بودن

 زبان دیگر  می خواستند

رهگذر این شهر  تو 

چگونه خانه ات را  بیابد ؟

می گویند کلمه ای نشان خانه  دل توست

من شهرها وخانه ها  جستم

زبانها آموختم

کلمه ها شمردم

شعرها سرودم

اما نشان دلت  را نیافتم

درختی ست عشقت

حرفی که در برگها نواخته می شود

باد  شاید

                 آن را شنیده باشد

که یک روز

 نگاهت

              برنگاهم  نشست

 دلم  لرزید

 شعر م

             دوست داشتن تو شد

  17 / 8/ 88
  ارمیه – ایران

123